امام
🟢امام حسین علیه السّلام فرمودند:
🍃 نهمین فرزند من،نشانی از حضرت یوسف و نشانی از حضرت موسی ابن عمران دارد او قائم ما اهل بیت است که خداوند امر ظهورش را در یک شب فراهم می کند.
محجة البیضا ج2 ص333
🟢امام حسین علیه السّلام فرمودند:
🍃 نهمین فرزند من،نشانی از حضرت یوسف و نشانی از حضرت موسی ابن عمران دارد او قائم ما اهل بیت است که خداوند امر ظهورش را در یک شب فراهم می کند.
محجة البیضا ج2 ص333
❤️ جوان بودن امام زمان در هنگام ظهور، برای بعضی از شیعیان دردسرساز خواهد شد
🌕 امام صادق علیه السلام فرمودند:
اگر قائم عجل الله فرجه، قیام کند حتما مردم او را انکار مىکنند؛ زیرا او به صورت جوانى برومند به سوى ایشان باز مىگردد؛ کسى بر عقیدۀ خود نسبت به او پایدار نمىماند مگر آن کس که خداوند در عالم ذرّ نخستین از او پیمان گرفته باشد.
نیز حضرت فرمودند: و از بزرگترین گرفتاریها(در هنگام ظهور امام عصر عجل الله فرجه)آن است که صاحب موعود ایشان به چهرۀ جوانى بر آنان خروج مىکند در حالى که آنان مىپندارند که او باید پیرمردى کهنسال باشد.
📗الغیبة(للنعمانی)،ب1٠،ص188
عبارت «صاحبهم» اشاره به این دارد که این گرفتاری مخصوص شیعیان ناآگاه و روایت نخوانده خواهد بود؛ چرا که مهدیِ سُنیان، بنابر منابعشان باید جوان باشد؛ چون آنان معتقدند خلیفه مهدی تازه در آخرالزمان بدنیا خواهد آمد؛ پس کسی که مبنای اعتقاداتش روایات باشد در هنگام ظهور امام، انتظار دیدن مردی جوان، با موی و محاسن سیاه را دارد نه پیر!
#امام_زمان
#نهج_البلاغه
🌺 زیبا
🟢امیرالمؤمنین حضرت علی (ع):
🍃 روزی بر دو قسم است: آن که تو را می خواهد و آن که تو او را می جویی.کسی که دنیا را خواهد، مرگ نیز او را می طلبد تا از دنیا بیرونش کند و کسی که آخرت را خواهد،دنیا او را می طلبد تا روزی او را به تمام بپردازد.
🍃 نهج البلاغه،حکمت 431 🍃
#نهج_البلاغه
هر چه را شنیدی(بدون بررسی) برای مردم بازگو مکن که همین برای دروغگویی تو کافی است.
نامه 69 نهج البلاغه
🤲 #شکرگذاری_تمام_نعمت_ها
✍ امام جعفرصادق(علیهالسلام)»:
✨ مَن قالَ فی کُلِّ یَومٍ سَبْعَ مَرّاتٍ «الحمدُللهِ عَلی کُلِّ نِعمةٍ کانَت أَوهِیَ کائِنَة» فَقَد اَدیّ شُکرَ ما مَضی وَ شُکرَ ما بَقِی.
🌺 هر کس در هر روز #هفت_مرتبه بگوید
✨ «الحمدُللهِ عَلی کُلِّ نِعمةٍ کانَت أَوهِیَ کائنَة» ✨
شکر تمام نعمتهای گذشته و آینده را به جا آورده است.
📘 ثواب الأعمال و عقاب الأعمال، ج 2، ص 9