حدیث
? هرصبح، یک حدیث ?
❣پیامبر اکرم صلیاللهعلیهوآلهوسلم:
ترک عبادت، دل را سخت میکند، رهاکردن یاد خدا، جان را میمیراند.
? تنبیه الخواطر، ج2، ص120
? ? ? ? ? ? ?
? هرصبح، یک حدیث ?
❣پیامبر اکرم صلیاللهعلیهوآلهوسلم:
ترک عبادت، دل را سخت میکند، رهاکردن یاد خدا، جان را میمیراند.
? تنبیه الخواطر، ج2، ص120
? ? ? ? ? ? ?
?رسول اللّه صلی الله علیه و آله :
? إنَّ اللّه َ تَعالى یُباهی بِالشّابِّ العابِدِ المَلائِکَةکَ ، یَقولُ : اُنظُروا إلى عَبدی ! تَرَکَ شَهوَتَهُ مِن أجلی .
? خداوند بزرگ ، به جوان عبادت پیشه ، نزد فرشتگان افتخار مى کند ، در حالى که مى فرماید : «بنده ام را بنگرید . براى من ، خواسته هاى نفْس خود را کنار نهاده است» .
? کنز العمّال : ج 15 ص 776 ح43057
⇝✿• ? •❀°✵﷽✵°❀• ? •✿⇜
? ? هر روز تفسیـر کوتاه آیه به آیه
از ابتـدای قـــرآن
❋༅༅❋༅༅❋༅༅❋༅༅❋༅༅❋༅༅❋
✨یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا أَطِیعُوا اللهَ وَ رَسُولَهُ
وَلَا تَوَلَّوْا عَنْهُ وَ أَنْتُمْ تَسْمَعُونَ{20}
اى کسانى که ایمان آوردهاید!
از خدا و فرستاده او اطاعت کنید
و در حالى که سخنان او را مىشنوید
از وى سرپیچى نکنید(20)
❋༅༅❋༅༅❋༅༅❋༅༅❋༅༅❋༅༅❋
✨وَ لا تَکُونُوا کَالَّذِینَ قالُوا سَمِعْنا وَ هُمْ
لا یَسْمَعُونَ{21}
و مثل کسانى نباشید که گفتند: «شنیدیم»
ولى در حقیقت آنها نمىشنیدند(21)
❋༅༅❋༅༅❋༅༅❋༅༅❋༅༅❋༅༅❋
⬅️ در سراسر قرآن پس از اطاعت خداوند
اطاعت از رسول خدا ذکر شده است
و در یازده مورد بعد از عبارت «اتَّقُوا الله»
جمله «أَطِیعُونِ» آمده است یعنى
لازمه تقواى الهى اطاعت از رسول اوست
با اینکه اطاعت از خدا و رسول
هر دو لازم است ولى در این آیه
تنها از سرپیچى از رسول نهى شده است
که معلوم مىشود مشکل آنان در اطاعت
از رسول بوده است به خصوص در جنگ بدر
و نسبت به فرمانهاى پیامبر ﷺ
در مسائل نظامى
⬅️ مراد از شنیدن سخنان پیامبر ﷺ
«وَ أَنْتُمْ تَسْمَعُونَ» به دلیل آیه بعد
فهمیدن سخنان او و درک حقّانیت اوست
◽️⇦ نکتـــهها ↯
⓵ مؤمنان در معرض تخلّف از دستورات
خدا و رسول هستند و به هشدار نیاز دارند
«یا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا أَطِیعُوا»
⓶ نافرمانى پیامبر نافرمانى خداست
«وَ لا تَوَلَّوْا عَنْهُ» و نفرمود: «عَنْهُما»
آرى فرمان خدا و رسول داراى هویّتى
واحد است و اطاعت از خداوند در گرو
اطاعت از رسولش مىباشد
⓷ شنیدن و فهمیدن مسئولیت آور است
«وَ لا تَوَلَّوْا عَنْهُ وَ أَنْتُمْ تَسْمَعُونَ»
⓸ آگاه شدن از تاریخ و اخبار گذشتگان
متخلّف مایه عبرت است
«وَ لا تَکُونُوا کَالَّذِینَ»
⓹ در اطاعت از رهبرى صداقت داشته
و به تعهّدات خود پایبند باشیم
و بدون عمل ادّعاى ایمان نکنیم
«وَ لا تَکُونُوا کَالَّذِینَ قالُوا سَمِعْنا
وَ هُمْ لا یَسْمَعُونَ»
✨سَأَصْرِفُ عَنْ آیَاتِیَ الَّذِینَ یَتَکَبَّرُونَ فِی الْأَرْضِ بِغَیْرِ الْحَقِّ وَ إِنْ یَرَوْا کُلَّ آیَةٍ لَا یُؤْمِنُوا بِهَا وَ إِنْ یَرَوْا سَبِیلَ الرُّشْدِ لَا یَتَّخِذُوهُ سَبِیلًا وَ إِنْ یَرَوْا سَبِیلَ الْغَیِّ یَتَّخِذُوهُ سَبِیلًا ۚ ذَٰلِکَ بِأَنَّهُمْ کَذَّبُوا بِآیَاتِنَا وَ کَانُوا عَنْهَا غَافِلِینَ {146}
به زودى کسانى را که بناحق در زمین تکبر مىورزند از ایمان به آیات خود منصرف مىسازم به گونهاى که اگر هر نشانهاى از قدرت ما را ببینند ایمان نمىآورند و اگر راه رشد را ببینند آن را برنمىگزینند و اگر راه انحراف را ببینند آن را راه خود گیرند، این بدان جهت است که آنان آیات ما را تکذیب کردند و همواره از آنها غافل بودند. (146)
⬅️ پیامبر صلى الله علیه و آله فرمودند: هنگامى که دنیا در نظر مسلمانان جلوه کند هیبت اسلام از آنان جدا مىشود و زمانى که امر به معروف و نهى از منکر را ترک کنند از برکت وحى محروم مىشوند. «و اذا ترکوا الامر بالمعروف والنهى عن المنکر حرّمت برکة الوحى»
◽️نکتـــهها
? متکبران بدانند که از هدایت و ایمان به آیات الهى محروم مىشوند. «سَأَصْرِفُ عَنْ آیاتِیَ الَّذِینَ یَتَکَبَّرُونَ»
? خداوند بی جهت لطف خود را از کسى برنمىگرداند بلکه این نتیجه عملکرد خود انسان است. «سَأَصْرِفُ … یَتَکَبَّرُونَ»
? تکبر انسان برخاسته از تصورات موهوم اوست. «یَتَکَبَّرُونَ … بِغَیْرِ الْحَقِ»
? تکبر هرگز براى موجود ضعیف و محتاجى همچون انسان زیبنده نیست. «یَتَکَبَّرُونَ … بِغَیْرِ الْحَقِ»
? تکبر اگر ادامه یابد آیات متعدد نیز انسان را هدایت نمىکند. «یَتَکَبَّرُونَ … کُلَّ آیَةٍ»
? انسان در انتخاب هدایت و گمراهى آزاد است. «لا یَتَّخِذُوهُ سَبِیلًا … یَتَّخِذُوهُ سَبِیلًا»
? استمرار غفلت و تکذیب آیات الهى موجب تکبر و انحراف در دیدگاه و انتخاب است. «ذلِکَ بِأَنَّهُمْ کَذَّبُوا بِآیاتِنا وَ کانُوا عَنْها غافِلِینَ»
? هرصبح، یک حدیث ?
❣پیامبر اکرم صلیاللهعلیهوآلهوسلم:
ماه رمضان، ماه خداست و آن ماهى است که خداوند در آن حسنات را مىافزاید و گناهان را پاک مىکند و آن ماه برکت است.
? بحارالأنوار، ج 96، ص340، ح5